Numbi Caravan Park

Nu zitten we op een camping waar we vorig jaar ook zaten, je weet in ieder geval wat je dan hebt. En dan ook nog op precies dezelfde plek als toen. Ja, de camping waar we vorig jaar het dakluik verloren. Tijdens het inchecken op de camping vraagt Jan aan een vrouw naast hem of zij voor een dag zijn dochter wil zijn, morgen is het namelijk vaderdag, ook in Afrika dus. Ze moet er hartelijk om lachen. Tijdens het buffet zit er ook een groep Nederlanders aan tafel van gemiddelde leeftijd tussen de 60 en 70 die een 16 daagse busreis maken. Die moeten morgenvroeg om 4 uur uit bed, voor de volgende etappe naar Eswatini. Nee dan gaan we toch liever met de camper op reis.

Vandaag blijven we op de camping en doen we het lekker rustig aan.
Ik vertelde gisteren toch over de vraag aan de vrouw naast me of zij voor een dag mijn dochter wilde zijn? Nou, zij was voor één dag een hele goede dochter en deed de vaatwas voor mij, zo werd het toch nog Vaderdag.
Nadat de vaat is gedaan klinkt er onvervalste Afrikaanse muziek uit een hoek van de camping. In die hoek staan twee grote bussen uit Zimbabwe, in gebruik voor busreizen voor toeristen uit Australië en Nieuw Zeeland, net als die van gisteren, maar dan met een stuk minder luxe aan boord en met minder mensen.

Uiteraard gaan we kijken en worden we getrakteerd op een uitvoering van traditionele dansen uit Zuid Afrika.

Morgen gaan we op weg naar Eswatini naar het Hlane Royal National Park, we zijn daar verleden jaar ook geweest maar zijn er nog lang niet uitgekeken.